اقامت در دبی

خوب، چرا به ایرانی ها ویزای كارگری نمی‌دهند؟!! به نظر من چون روحیه ایرانی‌ها را شناخته‌اند و می دانند با توجه به درآمد حقوق كارگری در دبی اگر ایرانی برای كارگری به دبی بیاید سالم كار نمی كد و دنبال كارهای خلاف می‌رود به طور مثال درآمد یك كارگر نه چندان ساده هندی و یا سایر كشورهای مشابه برای كار تمام وقت كه شامل اضافه كار هم می‌شود 2000 درهم ماهیانه است. كارگر هندی هر 2 سال یكبار و كارگرهای پولدارترشان یك سال یك بار به كشورشان بر‌میگردند اكثرا به صورت مجردی و گروهی یك اتاق اجاره می كنند و 10 ، 20 نفر در آن اتاق به استراحت می‌پردازند. از امكانات اولیه زندگی مثل تلویزیون هم محروم هستند به طوریكه مثلا مواقع مسابقات كریكت كه به شدت مورد علاقه هندی ها و پاكستانی هاست مغازه هایی كه تلویزیون می‌فروشند با ازدحام جمعیت در مقابلشان روبرو هستند. به ندرت با خانواده‌شان در كشورشان تماس تلفنی دارند. یكبار شاهد بودم كه در رستورانی تلویزیون اعلام كرد كه در یكی از شهرهای بنگلادش زلزله آمده است و شدت خرابی و كشته بسیار زیاد بوده است صاحب رستوران كه ایرانی بود از كارگر بنگلادشی‌اش سوال كرد از خانواده‌ات خبری داری یا نه و پس از جواب منفی او به او گفت كه از تلفن مغازه به آنها تلفن كن ولی او باز هم امتناع می كرد تا اینكه بالاخره صاحب مغازه خودش شماره را گرفت و گوشی را به وی داد. خوب به نظر شما ایرانی اگر به دبی بیاید چه مدت یكبار می خواهد به ایران برگردد. چند شب یكبار می خواهد به خانواده‌اش تلفن كند. آیا حاضر است هر روز هفته حتی جمعه ها را در طی كل سال كار كند. و در صورتی كه خیلی خوب كار كند حقوقش حدود 2000 درهم در كل ماه شامل حقوق و اضافه كار و مزایا باشد و این در صوتی است كه اگر بخواهد یك سویئت در دبی اجاره كند اجاره آن حداقل 2500 درهم در ماه است. تاكسی فقط باید دربست گرفته شود و اگر بخواهی با تاكسی رفت و آمد كنی حداقل ماهیانه 1000 درهم هزینه حمل و نقل است و سایر هزینه‌ها نیز به همین ترتیب.
البته مواردی كه بیان كردن نه مزیت و نه عیب ماست بلكه خصوصیت فرهنگی و نوع زندگی ما چنین است و دولت امارات با درك خصوصیات فرهنگی ایرانی ها فقط به عنوان ثبت شركت  یا به عبارتی فقط جهت سرمایه‌گذاری در دبی به ایرانی ها ویزا می‌دهد و ویزاهای كارگری برای افراد كم‌توقع ‌تر مثل هندی، پاكستانی، بنگلادشی و فیلیپینی است. تازه حقوقی كه گفتم برای مردها است و بسیاری از زنانی كه در فروشگاهها فروشنده هستند و یا در خانه‌ها خانه‌داری و یا پرستاری بچه را به عهده دارند و از كشورهایی كه نامشان را ذكر كردم می‌باشند حقوق حدود 700 تا 800 درهم می‌گیرند البته غذا و محل خواب نیز با كارفرماست.
اگر می خواهید یاداشت بالا را دوباره بخوانید برای آنكه بهتر نتیجه‌گیری كنید یادآوری می‌كنم كه درهم حدود 240 تومان است.