مسجد جامع عتيق شيراز و كتيبه‌هاي آن پژوهش مي‌شوند:

يك كارشناس كتيبه و متون پژوهشكده‌ي زبان و گويش از بررسي و مستندسازي مسجد جامع عتيق شيراز در راستاي شناسايي و مستندسازي كتيبه‌هاي استان فارس در مرحله‌ي نخست خبر داد. محمدعلي مخلصي، با بيان اين‌كه پژوهش روي اين بناي تاريخي نيز روبه پايان است، افزود: كار بررسي و مستندسازي كتيبه‌هاي منقول و غير منقول مسجد جامع عتيق شيراز در سال‌هاي قبل انجام شده است.

و پژوهش درباره‌ي تاريخچه، معماري، معرفي كتيبه‌ها و آثار كتيبه‌داري كه به خارج از مسجد منتقل شده‌اند، ادامه دارد.
وي درباره‌ي اين مسجد تاريخي، توضيح داد: مسجد جامع شيراز به‌دليل اين‌كه از نمونه‌هاي انگشت‌شمار مربوط به عصر صفاريان است و نيز سابقه‌ي تاريخي در دوره‌هاي مختلف اسلامي و نمونه‌هاي ارزنده‌ي معماري و هنر را دارد، داراي اهميت بسيار زيادي است. وجود خدايخانه كه محلي براي نگهداري قرآن يا تلاوت آن بوده، در ميانه‌ي صحن مسجد عتيق، اثري بي‌نظير در معماري مساجد ايران پديد آورده است كه مانند آن، در هيچ‌يك از مساجد ايران ديده نمي‌شود.
مخلصي درباره‌ي نوع كتيبه‌ها، گفت: هشت سنگ‌نوشته متعلق به دوره‌ي صفويه و قاجاريه در اين مسجد وجود دارند كه متن آن‌ها به مرمت بنا، فرمان پادشاه‌هاي صفوي، شعرهاي عربي و آيات قرآن مربوط است. قديمي‌ترين سنگ‌نوشته‌ي موجود در مسجد جامع عتيق به محراب سنگي داخل خدايخانه و قرن ششم هجري قمري مربوط است و قديمي‌ترين كتيبه‌ي كاشي‌كاري نيز به سال 752 هجري قمري يعني زمان شاه شيخ ابوالحق اينجو تعلق دارد